Hoe kun je een leven veranderen dat geen kop en staart heeft?


Copyright ©2019 Robert Kruzdlo Wikitaxis journalist en Jordi Tarda

Ulysses een verhaal zonder kop en staart. Ulysses het magnum opus van James Joyce, gaat strikt genomen over een man die een wandeling maakt door Dublin. Marguerite Duras doet in ´La vie material´ ook geen poging een verhaal met een begin en eind te schrijven. Ook ik doe geen enkele poging om een net afgelijnd verhaal te vertellen waarin ik de lezer van beginpunt a naar eindpunt b leidt. In plaats daarvan parachuteer ik mijzelf en slinger tussen invallen door opweg naar een plotloos einde. Hoe kom ik hier nu op?

 
Deze gedachten en meer schoten om 6 uur vanochtend door mijn hoofd. Ook het boek ´De zwarte heer Bazetub´ van Albert Vigoleis Thelen (1903-1989) is een van loszand gebouwd zandkasteel. Althans dat maak ik ervan. Nog niet goed wakker misschien? Ook dit boek heeft geen plot volgens de literaire uitgewrongen regels: gelukkig maar.


Soms denk ik dat politici ook geen kop-en-staart verhaal hebben, want ze weten nooit hoe het eindigt laat staan hoe het allemaal begonnen is. Ze zijn wandelende praatpalen die ik op mijn reizen tegenkom. Je ledigt je nood en als ze aardig zijn helpen ze je met knikken. Zo ontmoette ik in Barcelona Jordi Tarda, congreslid voor Catalonië in Spanje. Ik hou van die man. Waarom is die geen president van Catalonië?


Ook ik heb een leven zonder kop en staart. Marguerite Duras: “Mijn leven is een nagesynchroniseerde film met een slechte plot, slecht gemonteerd, slecht gespeeld, kortom, een vergissing. Een detective zonder moord, zonder politie of slachtoffer, zonder motief, een flutdetective. Het zou een echte film kunnen zijn, maar nee, het is namaak. Probeer dan maar eens te weten te komen wat je zou moeten doen om dat te veranderen.”

Copyright ©2019 Robert Kruzdlo