Pep Iglesies

Tekening Robert Kruzdlo van Pep Iglesies die op februari 2018 voor het laats zijn strijdend Catalonië zag.

Postdemocratie.

Waartoe zijn wij op aarde? zei Pep. Omdat wij er niet vanaf kunnen, zei ik. Nee, zei Pep, om stilte te verspreiden.

Vanochtend hoorde ik dat Catalonië de enige ‘postdemocratie’ in Europa heeft. Misschien heeft Schotland en Canada er ook een, maar Catalonië is als enig land een ‘post-democratie’ zei een van de advocaten van een Catalaans ex-politicus die in de gevangenis van Madrid meer dan een jaar in voorarrest zit. Hij was met anderen betrokken tot een poging tot Catalaanse afscheiding. Postdemocratie dat betekent dat de ex-politici die illegaal de republiek Catalonië hebben uitgeroepen, een afscheiding met Spanje willen – all my money goes to Spain – een eigen staat willen stichten waar alleen Catalaans gesproken wordt; alles wat in het blikveld van ras Catalanen Spaans is, verwijderd dient te worden en dat de ongehoorzaamheid die hiertoe leidt, geen rebellie, nog revolutionair is, geen geweld gebruikt wordt en vreedzaam: postdemocratisch is. Dus. De Spaanse justitie wil nu dit ideaal beeld, dit politiek proces breken, de grond instampen…, zei Puigdemont de ex-president van Catalonië die gevlucht is naar België. Spanje is een vreselijk land, Spanjaarden deugen niet en ze begrijpen niets van het onafhankelijk streven van de zeg 48 procent Catalanen die iets anders willen dan gehoorzamen aan de grondwet. Vandaar een nieuwe democratie: de postdemocratie. Volgt u mij nog?

Geen enkel in voorarrest zittende Catalaanse ex-politicus, projecterende identiteit politicus kan verkroppen dat hun democratie door Spanje om zeep wordt gebracht. Zo ongeveer begreep ik het vanochtend. De bak in, met jullie ongehoorzaamheid. Stelletje fascistische postdemocraten. Ik hoor nog een Catalaan roepen, alweer een paar jaartjes geleden: er komt een revolutie. Nu hebben ze een postdemocratie.

Niemand heeft goed opgelet, ook de kranten niet, op wat de advocaat van een van de gedetineerden zei: we leven in een postdemocratie.

Een nobel streven om de onafhankelijkheid via een post-democratie te bewerkstellen en de wet, de grondwet niet te gehoorzamen. Stoute meisjes en jongens zijn het.

Geef mij maar de gastvrijheid die ik overal en elders, over de gehele wereld geniet. De stilte en niet de herrie van weer een nieuw soort democratie of postdemocratie. Er zijn altijd mensen de dupe.

Ik wil in Catalonië wonen zonder de eis te moeten kiezen voor ongehoorzaamheid of voor de minderheid die zich niet wil afsplitsen van Spanje. Laten weer eens leren wat gastvrijheid is. O nee, sorry post-gastvrijheid of toch via de sociale media voor de post-post-gastvrijheid gaan? Democratie bestaat niet!

Ik kijk uit naar een post-post-democratie en waarschijnlijk zit ik dan gevangen in Catalonië.

@robertkruzdlo